Precies tussen Oud en Nieuw was ik 66 dagen aan het schrijven in mijn dagboek. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik heel soms een paar dagen heb overgeslagen sinds ik hiermee ben begonnen. Zoals het dagboek aangeeft, zijn 66 dagen een mijlpaal. Immers, nu is het schrijven in het dagboek een geïntegreerde gewoonte geworden in mijn leven. Er is tot nu toe geen gewoonte geweest, die ik heb willen toepassen in mijn leven, die ik zo intrinsiek gemotiveerd heb volgehouden.
Ik kom er nu achter hoe leuk ik het vind om te schrijven en eigenlijk dat ik dit ook altijd al zo heb gevonden. Ook het reflecteren op mezelf vind ik heel interessant, maar dat zou toch anders voelen als ik digitaal een dagboek zou bijhouden. Die pen vasthouden en die bewegingen over het papier maken heeft iets magisch en rustgevends. Ik begrijp wel dat mensen zeggen dat schrijven helend werkt. Sowieso beklijft alles wat je opschrijft veel meer; het resoneert dieper in je brein en lichaam.
Aan het begin van elke dag schrijf ik drie dingen op waar ik dankbaar voor ben. Dan beantwoord ik de vraag "Zo ga ik van vandaag een geweldige dag maken" en tenslotte schrijf ik een positieve affirmatie op. Aan het einde van de dag schrijf ik op wat mijn goede daad van die dag was, wat ik aan mezelf kan verbeteren en drie leuke dingen die ik heb meegemaakt.
Zo heb ik mooi een ochtend- en avondritueel, waarbij ik meditatief vooruit kijk naar de dag of terugblik. En ik leer hier heel veel van over mezelf. Ook als ik in een slechte bui ben, probeer ik toch de vragen te beantwoorden. Je ziet dan dat kleine gewone dingen, die je vaak voor lief neemt, je gelukkig kunnen maken.
Tip uit het "6-minutendagboek", dat ik gebruik: schrijf eens een brief aan jezelf in de toekomst. Beschrijf waar je jezelf dan ziet en hoe je leven er dan uitziet. Bewaar deze brief en open hem een jaar later na het schrijven. Ik ben benieuwd hoe je dit ervaart......
Femke
